Spotkania - Panowie o paniach

Wernisaż 15 czerwca 2007 o 18.00
w MKT "Plama", Gdańsk-Zaspa, ul. Pilotów 11,

Autorzy prac: Sławomir Fiebig, Adam Fleks, Artur Łopatniuk, Sławomir Ostaszewski, Marek Pełszyński, Włodzimierz Piechowicz, Mikołaj Połoczański, Jan Stańczak.
Komisarz wystawy: Jan Stańczak

Towarzyszą nam one od zalążka życia: najpierw w roli mamy - zawsze najważniejszej, tej, która tuli, karmi i całe swoje życie troszczy się o nas. Poprzez rolę koleżanki z przedszkola lub szkoły (także takiej, którą ze "szczenięcej" miłości ciągnie się za warko-cze) stają się stopniowo przyjaciółkami, narzeczonymi, żonami, kochankami, modelkami... Są źródłem uniesień i wspaniałych przeżyć zapadających w pamięci na całe życie, ale bywają też przyczyną bólu i rozpaczy wiodącej nawet do samobójczej śmierci.

Ta wielość kobiecych ról i wielobarwność uczuć, jakie wywołują, jest fascynująca również dla fotografików, a przy tym niezwykle trudna do uwiecznienia. Nie sposób też oddaa całej skomplikowanej, delikatnej i migotliwej relacji między "Panią" a fotografującym ją "Panem". Wystarczy jednak przejrzeć materiał z jednej sesji, aby zobaczyć jak wiele dzieje się pomiędzy nimi i jak skrajne emocje często się ujawniają. I to jest piękne.

Wystawa, którą Gdańskie Towarzystwo Fotograficzne prezentuje Państwu w ramach obchodów 60. rocznicy swojego istnienia, nie jest w stanie przekazaa tego ogromu i różnorodności relacji między dwojgiem twórców. Dwojgiem, bo przecież Pani jest współtwórczynią obrazu, który w końcu trafia na ścianę pokoju, galerii albo znika w tajemnym albumie modelki lub równie zamkniętym archiwum fotografa...

Na wystawie znajdują się prace autorów uznane za reprezentatywne dla ich zainteresowań. Poczynając od portretu dziewczyn bawiących się przed obiektywem i w tym znajdujących chwilę radości, poprzez panie uchwycone w codzienności życia lub dniu świątecznym, a także przez połączenie "pejzażu ciał" z pejzażem sensu stricto aż po fascynacje egzotyką.

Przeżycia, jakie były udziałem autorów zdjęć w momencie naciśnięcia spustu migawki, zapewne pozostaną w ich pamięci na zawsze. Ile z tego twórczego nastroju można odnaleźć na zaprezentowanych pracach, pozostawiamy ocenie widzów.

Paniom należy się wdzięczność i podziękowania: za współpracę, cierpliwość, otwartość, zgodę na, często daleko idącą, ingerencję w ich prywatność.

Bez nich nie byłoby tej wystawy. Dziękujemy.

Jan Stańczak