Publikacje - "Fotografia portretowa" (3) - Adam Fleks

PORTRETOWOŚĆ

To twarz ludzka jest ogniskiem obrazu. Można ją umieszczać w kadrze na wiele różnych sposobów; centralnie, całość lub tylko część twarzy, twarz jako niewielki element większej całości, grupa ludzi poustawiana (naturalnie, nie w wymuszony sposób) na różne sposoby np. tak żeby zaspokoić wymagania ww. trójpodziału itd. itd. Czasami dobrze zdać się na wspomniany instynkt, ja jednak jestem zwolennikiem lekko chłodnego podejścia do tematu, zamiast pójścia na żywioł.

Trójpodział można sobie wyobrazić np. przy portrecie kobiety, umieszczonej w 1/3 odległości od jednej z granic kadru, gdzie oczy są na przecięciu trójdzielnych linii, co automatycznie skupia na nich uwagę widza.

Można sfotografować połówkę twarzy, albo dwie połówki dwóch różnych twarzy, ciasno skadrowane obok siebie.

Możliwości są tysiące, ta krótka prezentacja nie ma na celu ich wyczerpania. Pragnie raczej postymulować Waszą wyobraźnię, licząc na to, że ją macie.

Wywoływanie niewymuszonej pozy to kolejny problem portrecisty naturalisty (nie mylić z naturystą). Musimy zrobić wszystko co możliwe, aby nasz model rozluźnił się. Im bardziej ktoś odprężony, tym lepiej wychodzi na obrazie. Czasem wystarczy zapytać, lepiej jednak poznać modela uprzednio, zwłaszcza jeżeli jest się nieśmiałym.

Treść portretu to inna sprawa - nie zawsze uda nam się spełnić podstawowy wymóg dobrej starej amerykańskiej fotografii reportażowej, która pyta: "Jaką chciałeś na tym zdjęciu przedstawić historię?" Nie zawsze jest to aktualne w portrecie, ale czasem dobrze o tym pamiętać, np. fotografując ludzi starszych czy jakieś wydarzenie. Zamiast słowa "historia" można użyć słowa "nastrój" - lepiej pasuje do portretu. Jak historię opowie sobie nasza dziewczyna, kiedy zobaczy portret swojej najlepszej kumpeli w stringach wśród świeżo wykonanych przez nas zdjęć? That's the question.

Portret charakteru - najlepiej wypadają tutaj ludzie starsi. Czasami fotografowanie młodych osobników z różnymi gadżetami może doprowadzić do nieporozumień, np. dziewczyny w bluzeczce obgryzająca ołówek, lub tej samej panienki w czarnym koronkowym gorsecie i podwiązkach, palącej grube cygaro.

Zdjęcia naturalne - tutaj obiekt chwytamy w momencie zaskoczenia, co pozwala na ujawnienie jego charakteru i nastroju. Zalecam cierpliwość, a czasem ostrożność. Powstaje tu dylemat- czy lepiej stracić "decydujący moment", czy aparat albo kilka zębów? Na szczęście takie dylematy nie są zbyt częste.

Najbezpieczniej jest wśród swoich (rodzina, koledzy, banda z podwórka o ile jesteśmy jej członkiem - zalecam rozwagę w rozpowszechnianiu odbitek tych ostatnich).

Grupy - tutaj trzeba pamiętać o tym, że grupy mają własną dynamikę. Każdy członek grupy stanowi indywidualność i odrębną osobowość. Fotografia grupowa to umiejętność aranżowania harmonii ale przy zachowaniu rozróżnienia poszczególnych osobowości.
Dalej »

Całość publikacji:

Strona: 1  - 2  - 4
 
przeczytaj wydrukuj pobierz (61kB)