Publikacje - "Fotografia portretowa" (1) - Adam Fleks

Podobno każdy człowiek ulega całkowitej przemianie w ciągu 7 lat, kiedy to odnawiają się wszystkie komórki jego ciała. Staje się więc wtedy kimś nowym. Może to jest właśnie powodem, dla którego niektórzy artyści (w tym i fotografowie) zmieniają co kilka lat swój styl. Dość wspomnieć Picassa z jego malarskimi okresami błękitnym czy białym; ma to też miejsce w fotografii, także portretowej. Tutaj zmiany stylu są może bardziej uwarunkowane ewolucją sprzętu i materiałów fotograficznych, ale to przecież MY wyzwalamy migawkę, i My decydujemy o tym, co, kogo, i jak chcemy przedstawić. Trzeba tylko robić to świadomie.

Portret fotograficzny jest to zespół informacji o osobie - jej stanie psychicznym, samopoczuciu, nastroju, stanowisku, charakterze. Portret (nie tylko fotograficzny) powinien przedstawiać cechy zewnętrzne oraz stan wewnętrzny osoby którą portretujemy.

To co zamierzam przedstawić poniżej nie jest żadnym wzorcem, kanonem, zbiorem przepisów itd. Możecie sobie te propozycje najwyżej przemyśleć i próbować zastosować. Nie daję jednak żadnej gwarancji, że powstaną po tym udane portrety - mogę jednak tego Wam gorąco życzyć.

Pamiętajcie jednak, że dobry portret wymaga:
1. opanowania techniki fotografowania
2. poczucia smaku
3. wydobycia cech fotogeniczności modela oraz podobieństwa
4. oddania nastroju / opowiedzenia jakiejś historii

Bardzo ogólnie portrety fotograficzne (nie tylko) dzielimy na naturalne i formalne. Bez względu na rodzaj trzeba pamiętać o kilku zasadach, z których podstawową jest zasada trójpodziału, albo inaczej złotego podziału.
Dalej »

Całość publikacji:

Strona: 2  - 3  - 4
 
przeczytaj wydrukuj pobierz (61kB)