Publikacje - "Maksymilian Jankowski 1904-1974" (5)

Nawet w przypadku głębokiego przekonania o słuszności sprawy, M. Jankowski "sprawdzał" koncepcję w kręgu współtowarzyszy, w Zarządzie Okręgu i wśród Kolegów. Często idea obrastała nowymi rozwiązaniami, często zyskiwała wymiar interdyscyplinarny. Zażarte dyskusje w kręgu Zarządu nigdy nie przekroczyły granic dobrego wychowania. Nigdy też rozumny organizator nie stawiał sprawy "na ostrzu noża", lecz wręcz przeciwnie, rozpatrywał alternatywne możliwości kolejnych rozwiązań aż do osiągnięcia "wysokiego lotu" imprezy. Janusz Rydzewski wspomina, że za czasów M. Jankowskiego nastąpiło "rozwalenie granic fotograficznego getta", co było ważnym wkładem środowiska gdańskiego w kulturę narodową. M. Jankowski przedstawiał ideę w kręgu fotografików, naukowców, literatów, malarzy, muzyków, poetów. Próby "wciągania" innych środowisk do wspólnych działań miały niezwykle udany przebieg. Stałą praktyką uczyniono urządzanie wernisaży i spotkań z udziałem poetów, muzyków i innych twórców. Ta formuła doprowadziła do urządzania interdyscyplinarnych Festiwali Sztuk Plastycznych w Sopocie. Stąd wywodzi się odrębność tradycji środowiska gdańskiego oraz stosowanie odmiennych niż w innych Okręgach ZPAF form uczestniczenia fotografików w kulturze. W środowisku żywe były także formy współpracy z ruchem amatorskim. Na Wybrzeżu wypracowano nową formułę imprez fotograficznych (salon, plener, sympozjum) nawzajem uzupełniających się, organicznie powiązanych i podporządkowanych głównemu tematowi. System wypróbowany w gdańskim środowisku z czasem rozpowszechnił się w krajowej fotografii.

Maksymilian Jankowski przegotował grunt pod rozwój współczesnej fotografii w Trójmieście i kraju. Dalej »

Całość publikacji:

Strona: 1 - 2 - 3 - 4 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11
 
przeczytaj wydrukuj pobierz (105kB)