Publikacje - Diaporama w "digitalnych" czasach (3)

Dzięki obejrzeniu wszystkich prezentacji zapoznałem się z kondycją diaporamy europejskiej, w przełomowym dla fotografii okresie przechodzenia na cyfrowe nośniki obrazu. Podczas omawianej imprezy używano zamiennie tradycyjnego, ale zautomatyzowanego, cztero-rzutnikowego zestawu do projekcji przeźroczy, oraz wysokiej klasy rzutnika cyfrowego podłączonego do komputera. Tylko 37% prac pokazywano w postaci slajdów – pozostałe w wersji cyfrowej. To jednak nie miało dla widza znaczenia i gdyby nie większa jasność obrazu z rzutnika cyfrowego - oglądający nie zauważaliby różnicy. Stwierdzenie dotyczy klasycznej diaporamy, czyli prezentacji stworzonej z przenikających się przeźroczy (diaporama analogowa) i bitmap (diaporama w postaci cyfrowej). Niestety autorzy 73% zestawów cyfrowych pokusili się o stosowanie elektronicznych efektów wizualizacji, w szczególności polegające na ruchu wewnątrzkadrowym. Oglądaliśmy takie "dziwadła", jak fruwające obrazy, pływające czołówki, obracanie się kadrów, przesuwające się pojazdy a również wmontowane fragmenty filmów. Stosowanie większości tych efektów nie miało żadnego uzasadnienia, a autorzy użyli ich prawdo podobnie po to, by zaprezentować możliwości programów komputerowych, które zakupili. Przykładem takiego podejścia była diaporama, w której zastosowano klasyczne przenikania, a tylko końcowy napis "wypłynął" z kadru, lub inna, w której obraz pokazujący fragment lasu przenikał się z następnym ujęciem, ale wcześniej delikatnie się poruszył. Niektórzy autorzy przekroczyli granicę kiczu tworząc na przykład prezentację, w której z pięknego, wypełniającego cały kadr kwiatka, wyskakiwały dalsze obrazki w postaci słodkich serduszek. Inny przykład to efekt przepłynięcia księżyca przez pokazany w tonacji ciemnego błękitu krajobraz (podobnie jak w jednej z reklam w naszej telewizji). Dalej »

Całość publikacji:

Strona: 1  - 2  - 4  - 5  - 6  - 7
 
przeczytaj wydrukuj pobierz (40kB)